Rehabilitacja pourazowa zajmuje się uszkodzeniami i obrażeniami powstałymi najczęściej w wyniku zadziałania czynnika mechanicznego na organizm.
W skład uszkodzeń pourazowych wchodzą:
– zespoły przeciążeniowe – mięśni, więzadeł, ścięgien,
– zmiany chorobowe entezopatyczne (przyczepów ścięgien i więzadeł do kości – kolano skoczka, łokieć tenisisty, łokieć golfisty, ostroga piętowa),
– stłuczenia stawów i tkanek miękkich (wypadki komunikacyjne, upadki z wysokości),
– naciągnięcia, naderwania, zerwania (więzadła krzyżowego przedniego kolana ACL, ścięgna Achillesa, stożka rotatorów stawu ramiennego),
– skręcenia,
– zwichnięcia,
– złamania,
– inne.

Celem rehabilitacji po urazie jest jak najszybsze wyeliminowanie skutków zadziałania urazu takich jak ból, obrzęk, ograniczenie ruchomości, zaburzenie czucia głębokiego (propriocepcji), a także przywrócenie możliwie stuprocentowej funkcji sprzed urazu oraz jak najszybsze włączenie do aktywności i zapobieganie kolejnym incydentom.

Skutecznym narzędziem w przywracaniu utraconej funkcji, prócz pracy manualnej z Pacjentem, jest odpowiednio dobrany i przeprowadzony trening funkcjonalny ukierunkowany pod potrzeby oraz cele Pacjenta.